Araf

Elif Burcu Özkan

Sesin yankılanır kırmızı ağlarından
Tümcelerin fiilsiz

Arafın ikircikli savaşında
Cenge tutuşur
Aklındaki üvey duygular

Gamzen bir dağ kuytusu
Hüzün kokar hep, güneşsiz

Nefes alır isli, savruk cümleler
Seni uyutunca

Düşe kalka vardın kırık ayağınla
Başıbozuk dünlerine küs,
Üstünkörü yaşlarına

Ağaçtan erik koparmanın sevinci
Hızlandırıyordu kanını
Yetiyordu aç arzularına

İçinden çürüyen bir zehir,
Cebinde taşıdığın bir bilet, kalbin
Ilık emellerinin sinsi bekçisi
Her gün başka ruhlara emanet
Başka tenlerde gül

Yarınlarına sıralı hesaplar
Bir yığın ödenmemiş işkence
Yaşlı gençliğini kuruttu tuzaklarında

Öldürme artık kimseyi
Kendini öldürdüğün gibi

Aç karanlık perdeni!

  • Bu şiir şairin Esra Dökmen ile birlikte çıkardığı Koza adlı kitapta (Öteki Yayınevi, Mayıs 2021) yer almaktadır. Şairin izniyle yayımlanmıştır.