Şairlerle kısa kısa: Mazlum Çetinkaya

Poetopyaya girişte “Merhaba” yerine her şair bir dizesini söylüyor. Hangi dizenizi “Merhaba” yerine kullanmak istersiniz?

“Dağ sustu kalbim konuştu”

İlk şiirinizi kaç yaşındayken yazdınız? Ne hissetmiştiniz?

Tam hatırlamıyorum ama 17 yaşındaydım sanırım. İngilizce öğretmenime yazmıştım, heyecanlanmıştım, aslında şiirden çok şiiri yazdığım kişinin okuyup bana bakması hayali beni etkilemişti. Sonra şiir kazaya kurban gidince istediğim heyecanı da yaşayamadım!

İlk şiiriniz (yani yayımlanan) nerede ve ne zaman yayımlandı? Ne hissettiniz?

Doksanlı yıllardaydı, ilk yayımlanan şiirim Kum diye İstanbul’da çıkan bir dergide yayımlanmıştı. Tabii ki heyecanlanmıştım hatta o güne kadar yayımlanan en iyi şiir benim zannetmiştim.

Sadece bir şiiriniz gelecek nesillere kalsa, hangisi olsun isterdiniz?

Repesa adıyla yazdığım tek şiir olan kitabımın kalmasını isterdim.

Hangi şairin size şiir yazmasını isterdiniz?

Turgut Uyar’ın yazmasını isterdim, Cemal Süreya’ya da hayır demezdim.

Şiir okumak mı, şiir yazmak mı sizi daha çok heyecanlandırır?

Yazmak daha çok heyecanlandırır.

Duyduğunuz, okuduğunuz ilk andan itibaren zihninize çakılı kalan bir dize var mı?

Seni baharmışsın gibi düşünüyorum (Ahmed Arif)

Şiir şairinden bağımsız düşünülebilir mi?

Zor bir soru, isterdim ki şair şiir ile birlikte düşünülsün. Ama hayat bunun böyle olmadığını bize gösterdi. Şair şiir ilişkisi bağlamında bunu söylüyorum

İnsanlık tarihinden şiiri çıkarsak geriye ne kalır?

Bana göre çok şey kalmaz.

Keşke hiç yazmamış olsaydım dediğiniz bir şiiriniz var mı?

Bir değil, birden fazla şiirim oldu.

Yüz yıl sonra da okunacak, dediğiniz şairler var mı?

İsim vermeden, az da olsa olacaktır.

Pandemide şiir yanınızda mıydı, size sığınak, mevzi oldu mu, yoksa hiçbir faydası olmadı mı?

Şiir hep yanımda oldu, pandemide de. Sığınaktan çok mevzi oldu diyebilirim. Şairin en iyi sevgilisidir şiir, bu anlamıyla da biraz sığınaktır diyebiliriz şiire.