Kayıp

Özgün E. Bulut

a.
ham meyvenin acısını taşıyan annem, oğluna giderdi
her cumartesi, her mevsim, her yıl giderdi
karanlığı yararak soytarıların kapısını kırarak giderdi

1.
ben kaç cumartesi oturduysam orada, anneme ağladım
gözyaşından bir dağdı annem bilip de bilmezden geldiğiniz
günahınızı hatırlatan bir yas ayaklanmasıydı
siz şimdi kimin günahını nereye yaslayacaksınız
oturduğunuz o satranç tahtasının başında

b.
dalı kırılmış bütün ağaçların acısına yaslanan annem,
oğlum derdi
bir dizinde keder diğerinde umut, kollarını açarak derdi
her saniye, her dakika, her saat, her hafta oğlum derdi

2.
ben ne zaman annemi özlediysem, kuşların kanadına
sarıldım
sesini gizleyen sabırdan bir saç örüğüydü annem
araba mezarlığına dönmüş ruhunuza isyandı
siz şimdi bu vebalden nasıl kurtulacaksınız
kaybettiğiniz o canların ağıtları ardınızdayken

gecenin koynuna süt taşırdı annem, kucağında yamalı
kotumla
uyuyan bütün kediler uyanır, köpekleri toplar, bir şarkıya
koşarlardı

ben şimdi üstüne kar yağan annemin kayıp olan imgesiyim
üşüyen toprağın sarındığı bir dem sıcaklığım

  • Bu şiir şairin izniyle Kuşların Kanadına Sarıldım kitabından alınmıştır.