Şairlerle kısa kısa: Muazzez Uslu Avcı

Poetopyaya girişte “Merhaba” yerine her şair bir dizesini söylüyor. Hangi dizenizi “Merhaba” yerine kullanmak istersiniz?

”sayıkladığımız yorgun lügattır

yaralı cümleler kurarız, virgülü ah’dır”

İlk şiirinizi kaç yaşındayken yazdınız? Ne hissetmiştiniz?

Anadolu’da büyüdüm, siirlerimde en çok türkülerden ve ağıtlardan etkilendim. Aslında ilk yazdıklarımın şiir olduğunu zannetmiyorum, maniler gibiydi. Şiir diyebileceğim şiiri 12 Eylül dönemi 18-19 yaşlarında ”anarşist” olarak arandığım zamanlarda kaçakken yazmıştım. O an şiiri yazarken nasıl duygular içindeysem aynı şeyleri hissettim, sanırım hüzün yoğunlukluydu.

İlk şiiriniz (yani yayımlanan) nerede ve ne zaman yayımlandı? Ne hissettiniz?

Hiçbir şiirim bir yerde yayımlansın istemedim ve hiçbir dergiye de göndermedim. Şiirlerin yerleri defterimdi. Ancak 400’e yakın şiirimin bir yayınevinde yayımlanmasına karar verdikten sonra ilk çıkan kitabımda hissettiklerimdi. Açıkçası ne çok heyecanlandım, ne de sevindim. Biraz utandım.

Sadece bir şiiriniz gelecek nesillere kalsa, hangisi olsun isterdiniz?

Ellerinizi Tanıyorum Bayım.

Hangi şairin size şiir yazmasını isterdiniz?

Hiç düşünmedim. Kimse de yazsın istemem aslında.

Şiir okumak mı, şiir yazmak mı sizi daha çok heyecanlandırır?

İkisinin de duygusu ayrı. Şiir yazarken gerilimi ve heyecanı birlikte yaşıyorum. Şiir okurken sarsılıyorum. Ama ”Vay be! Bu şiiri ben yazabilseydim” diyebileceğim şiirlerde heyecan duyuyorum.

Duyduğunuz, okuduğunuz ilk andan itibaren zihninize çakılı kalan bir dize var mı?

Her zaman Nazım Hikmet’in dizeleri oldu.

”toprağı severmişim meğer

toprağı sevdim diyebilir mi onu bir kez olsun sürmeyen

ben sürmedim

platonik biricik sevdam da buymuş meğer”

Şiir şairinden bağımsız düşünülebilir mi?

Aslında şiir şairinin dünyaya bakışı ve durduğu yerden verdiği sestir. Ama hem iyi şiir yazıp hem katil, tacizci, sapkın, vicdansız olması şairin ruhsal sorununun olduğunu ya da samimi olmadığını gösterir bana göre.

İnsanlık tarihinden şiiri çıkarsak geriye ne kalır?

Hissizlik ve boşluk.

Keşke hiç yazmamış olsaydım dediğiniz bir şiiriniz var mı?

Var, hamasi, ajitatif olanlar.

Yüz yıl sonra da okunacak, dediğiniz şairler var mı?

Yüz yıl sonra okunacak şairin kalmasından önce, dünyanın yerinde kalıp kalmayacağı endişesini yaşıyorum. Kapitalizmin vahşiliği her dönem kılıf değiştiriyor. Kim bilir bir gün gelir his kültürünü de öldürür. Ama kalacak şiirler insana, doğaya, gerçekliğe değen şiirler olacaktır. Kendi dönemim için söylemekte zorlanıyorum açıkçası. Çünkü, şiir seçkim, zevkim bana özel diye düşünüyorum. Buna toplum ve tarih karar verecek.

Pandemide şiir yanınızda mıydı, size sığınak, mevzi oldu mu, yoksa hiçbir faydası olmadı mı?

Şiir yazdım ancak çok fazla şiire sığınmadım. Hatta bazı şeyler anlamını bile yitirdi.