Sözüm Ona Dünya

Dilek Mayatürk


Herkes ardını yaslayacak duvar
Sırt sırta vermez de insan
Ayıya dayı der, yengeye selamlar
Köprüyü her geçene halı şart değil.

İki omuzda iki solgun gül taşırlar
Sarılmaya sarılmaya
Dikenlere bile sorsalar
Der: O kollar bahçeden değil.

Aramak bulmanın içi
Her aşkın yarını, toplama çıkarma
-Bu bilgiyle bilmem insan ne yapar-
Veresiye defterinden az değil.

Dört duvar kaç farklı renk boyarsa
Tüller sigara dumanını öyle sarartır odalara
Siyah üzerinde başka renk tutmaz
Ev ile yuva aynı değil.

Kız mı, erkek mi değil
Bazen susa susa insan
Merdivende kurumuş kan
Çıkan ilk dişten uzak değil.

Rüyanın ipliğini kozaya sarmalı
Herkes Adan Zye değil
Kelebeğin gördüğü düşten uyanan
Belli ki insan değil.

Dünya bunu istiyor,
Alışmak atalettir
Yasını çabuk tut –
Ki bu mümkün değil.