Gül Goncası

Fatma Ekşi

Geceye kaynayan hüzün pınarım
Sandık mühründe gizli kalmış,
Akan göz damlasında yanmış mektubum
Dönemine ve nasibine geç kalmış
Kuru gül goncası

Ayakların basmayı unuttuğu sokak,
Kalbimdeki yerin.
Dokunmayı unutmuş tenin
Dört yol ağzında bekleyeni
Aşina dudaklarım.

Yollarda sere serpe uzanan iz
– Ve akıp giden beden –
Yine de unutulmuş bir iz olarak kalıyor
Eski bir çerçevede yıllarım.
Hüzün kusan yalnızlığıma tanık,
Sarmayan duvarlarım
Ve ben, histen bedene bir arzuyu ağırlıyorum
Saçlarımın uçlarına hüzünlü goncalar bırakıyorum
Gitmelerime
Veda
Olsun
Diye.