Mevsimlik İşçi

Mehmet Şimşek


Gün ağarmak üzere,
Çadırın içinde su damlacıkları birikmiş
Etrafını ince el işçiliği ile ördüğü beyaz tülbentli kıtanı sardı kafasına,
Kimse uyanmadan
Kimseye görünmeden
Pamuk tarlasında kayboldu kadın

Çok geçmedi geldi
Hamuru yoğurdu
Ateşi yaktı
Kızgın sacın üzerinde bazlamaları pişirdi
Güneşin ilk ışıkları ile sıcak bazlama kokusu karışmış birbirine
Çadırın naylondan kapısı
Açılıp kapanmaya başladı
Hazırlananlar ateşin başına bazlama kokusuna
Baba tabakasını çıkardı
Tabakadan bir kâğıt alıp önce diliyle ısladıktan sonra sarıp sigarasını yaktı
Eşiyle göz göze geldi
Çaresizlik
Evinden uzak olmaktır dedi anne
Baba başını eğdi
Sigarasından derin bir nefes aldı
Sonra doğruldu
Haydi çocuklar dedi
Genç kızlar güneş yüzlerini yakmasın diye yazmayla yüzlerini örttü
Pamuk tarlasının sabahında
Mevsimlik umudun yolcusudur onlar

Not: Bu şiir şairin Celali Kuşları kitabında yer almaktadır.