İnsanın Kışı

Rojan Kaya

Kuşlar göçtü birer birer
bir kuş kaldı geriye
Ağır ağır inen kar tanelerini izlemek için
Dünyadan göç etmeye hazırlanan seni izliyordum o sırada
Acı içindeydin
Sonra sen de göçtün
Benim kışım başladı
O gün öğrendim
Göçten sonra kış başlarmış

Puslu bir pencereden izledim dünyayı yıllarca
Kaç kışı vardı dünyanın,
Tanrım, kaç kış düşmüştü payıma?
Güzel olan her şeyi yitirdiğim dünyada

Kalanların toplandığı bir yerdeydim şimdi
Güneş doğmayı unutuyordu her sabah burada
Yorgun yüzler arasında
Dünyaya fırlatılmış bir taş gibiydim
Durmadan üzerime kar yağarken
Biliyordum
İnsanın kışı geride kalmaktı